8. Ф. Аҡбулатованың «Атай икмәге» әҫәре буйынса викторина үткәрегеҙ. Һорауҙары: ...

Мәхмүт Әттилә (Ф. Акбулатова) «Атай икмәге» әҫәре буйынса викторина һорауҙарына яуаптар: 1. Әҫәрҙең башында һуғыштан һуңғы ауыр йылдар, яҙғы осор (икмәккә ҡытлыҡ саҡ) һүрәтләнә. 2. Ғәлләм ағайҙың ғаиләһендә үҙе, ҡатыны Мәзиҙә һәм алты балаһы була. 3. Балаларға ялан аяҡ уйнарға тура килә, сөнки кейергә аяҡ кейемдәре булмай. 4. Мотаһар икмәкһеҙлектән, аслыҡтан илай. Ул — ғаиләләге кескәй бала. 5. Миҙхәт Хәзисә инәйҙәргә икмәк һорап (ярҙам итеүҙәрен үтенеп) бара. 6. Хәзисә инәйҙең өйөндә икмәк бешереү ваҡиғаһы була. Миҙхәт картуф урынына ҡатыҡ алып ҡайта (Хәзисә инәй уға ярҙам йөҙөнән бирә). 7. Мотаһар ныҡ ауырый (аслыҡтан хәле бөтә). 8. Мотаһар картуф, көлсә һүрәттәре төшөрә, сөнки ул ныҡ асыға, ашағыһы килә. 9. Миҙхәтте ҡустыһының һүрәттәре уның асығыуын, өмөтөн күрһәткәнгә тетрәндерә. 10. «Ашау барҙа — йәшәү бар» тигән мәҡәлдең мәғәнәһе: кеше йәшәү өсөн туҡланырға тейеш, ризыҡ — тормош нигеҙе. 11. Миҙхәткә Хәзисә инәйҙәрҙә икмәк еҫе килгәнгә ул ныҡ асыға, күҙенә уттар күренә. 12. Миҙхәт ҡустыһының үлемен ауыр кисерә, был уның йөрәгендә мәңгелек яра булып ҡала. 13. Атаһының ҡайтыуы Миҙхәттә шатлыҡ, шул уҡ ваҡытта ҡустыһы өсөн үкенес һәм һағыш хистәрен уята. 14. Миҙхәт менән атаһы Мотаһарҙың ҡәберенә икмәк алып баралар, сөнки бала икмәккә тилмереп үлә, был — уның рухына ихтирам һәм үтәлмәгән хыялының билдәһе. Перевод: Ответы на вопросы викторины по произведению Ф. Акбулатовой «Отцовский хлеб»: 1. В начале описываются тяжелые послевоенные годы, весенний период (время голода). 2. В семье Галям-агая были он сам, жена Мазида и шестеро детей. 3. Детям приходилось играть босиком, так как не было обуви. 4. Мутахар плачет от голода. Он — младший ребенок в семье. 5. Мидхат идет к тете Хазисе, чтобы попросить хлеба (помощи). 6. У тети Хазисы пекли хлеб. Вместо картошки Мидхат приносит катык (тетя дает его в помощь). 7. Мутахар сильно болеет (истощен от голода). 8. Мутахар рисует картошку и лепешки, потому что он очень голоден и мечтает о еде. 9. Рисунки брата потрясают Мидхата, так как они показывают его страдания и надежду. 10. «Где есть еда — там есть жизнь»: смысл в том, что еда является основой существования человека. 11. От запаха хлеба у тети Хазисы у голодного Мидхата темнеет в глазах. 12. Мидхат тяжело переживает смерть брата, это остается раной в его сердце. 13. Возвращение отца вызывает у Мидхата радость, смешанную с горечью и тоской по умершему брату. 14. Мидхат с отцом несут хлеб на могилу Мутахара, так как мальчик умер, мечтая о нем; это знак уважения и дань его несбывшейся мечте.